เคยเป็นมั้ยคะ...

 อ่านการ์ตูนเก่าแล้วอยากเขียนฟิคเนี่ย...

 เรื่องของเรื่องคือ  ไอ้เรารึก็ไม่เคยอ่านการ์ตูนอะไรกับเค้าเล้ยยยย...ทั้งๆ ที่โตมากับหนังสือ  แต่ก็ไม่เค้ยยยย...ไม่เคยแตะหนังสือการ์ตูน (เน้นที่ของญี่ปุ่น) เพราะที่บ้านไม่สนับสนุน

พอได้แตะมันครั้งแรกเมื่อตัวเองอายุเลยวัยเพ้อฝันแล้วก็เลยกลายเป็นอะไรที่ อะ! ว้าววว...

/เน้น! การ์ตูนแนวสืบสวนสอบสวน only FMA เป็นอะไรที่หลุดมาจากไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน/

อ่าน Q.E.D. (เพิ่งอ่านเรอะ!) จบเล่มที่ 24 ไปเมื่อ 10 นาทีที่ผ่านมาแล้วในหัวก็เริ่มแล่น...

 

อยากเขียนฟิคคู่นี้อ่า...

คำถามต่อมาก็คือ...แล้วใครจะอ่าน (ฟะ!)

 

จริงๆ แล้ว  การเขียนอะไรซักเรื่องหนึ่งขึ้นมา  ความสุขจริงๆ คือการได้เขียน  ได้ทำในสิ่งที่คิด

แล้วฉันจะกลัวอะไรกับฟิคที่ไม่มีคนอ่านฟะ!

ว่าแล้วก็ชะแว๊บบบ...ไปเขียนฟิคต่อ (ทั้งของ FMA และ Q.E.D นั่นแหละ)